Wiktor Gajda zajmuje się rzeźbą figuratywną. Wyraz jego sztuki jest wynikiem bardzo szerokich zainteresowań literaturą, poezją, sztuką ludową, muzyką, teatrem. Na ekspozycji zaprezentowano rzeźby z gipsu, ceramiki i brązu stworzone przez autora na początku jego drogi artystycznej oraz te, powstałe współcześnie. Odnoszą się one do otaczającej nas rzeczywistości, ludzkich słabości i obaw. Dopełnieniem prac są oryginalne, żartobliwe tytuły – ironiczny komentarz do różnych wydarzeń, które Gajda przedstawia w swych pracach poprzez pryzmat karykatury i śmiechu.

Drewniane rzeźby Ewy Michalskiej-Gawron charakteryzują się biżuteryjnym wdziękiem i elegancją. Niewielkich rozmiarów pół-ptaki, pół-ludzie, to prace o delikatnych, gładkich liniach, pozbawione jakichkolwiek śladów po rzeźbiarskim narzędziu. Przedstawione przez nią wróble w garniturach, czy zimowych czapkach i butach, orły zasiadające w fotelach, mogą budzić niepokój, ale jednocześnie przenoszą widza w tajemniczy świat baśni. Ptaki zasiadają też na nienaturalnie dużych „Kwiatach ogrodowych” – rzeźbach, w których artystka łączy kamień z brązem.

Grzegorz Witek tworzy rzeźby o ludziach i ich codzienności i przemijaniu. Inspiruje go magiczny kontakt człowieka z naturą. Tematem jego rzeźb są, idee, przeżycia, doznania, uczucia, stąd między innymi bierze się różnorodność, nietradycyjnych, nietypowych, materiałów stosowanych w jego dziełach. Poprzez swoje dzieła namawia do chwili zadumy i rozwagi. Prace tego rzeźbiarza prezentowaliśmy już kilkakrotnie w Galerii Przy Fabryczce. Na obecnej ekspozycji zobaczyć można m.in. rzeźbę „Doskonałość” – formę powstałą w wyniku przekształcenia trumiennej deski w bryłę gliny pokrytą spolerowanym złotem. Wpatrując się w tę pracę, dostrzec można niewyraźne oblicze. Rzeźba ma skłonić widza do refleksji nad życiem i śmiercią.

Po raz kolejny goście galerii mają okazję podziwiać również prace Piotra Gawrona, który uchodzi za jednego z twórców rzeźbiarskiej satyry. Jego działalność artystyczna koncentruje się na rzeźbie kameralnej, portretowej i medalierstwie.
Od kilku lat tworzy prace wyłącznie w drewnie, prezentując zarówno ciekawą formę kreowanych postaci, jak i ich kolorystykę – od naturalnej barwy materiału, po kolorowe zestawienia wybranych elementów.

Twórczość Piotra Gawrona nacechowana jest prostotą oraz niezwykle głębokim odzwierciedleniem emocji i zaangażowania. Mimo niekiedy statycznej formy doszukujemy się w nich ekspresji i napięcia. Prezentowane na wystawie rzeźby są pełne groteski, skojarzeń i nawiązują do historii sztuki w tym także do malarstwa.

Po wernisażu, na scenie Fabryczki wystąpiła Ola Bilińska z zespołem, prezentując projekt Libelid. Kompozycje tworzące program Libelid to wybór przedwojennych pieśni miłosnych w języku jidysz napisanych przez żydowskich poetów lub
pochodzące ze starych śpiewników. Prezentowane utwory ukazują różne oblicza i odcienie miłości. W tekstach znajdują się wątki z obyczajowości żydowskiej, która silnie wpływała na życie uczuciowe i rodzinne członków tej społeczności. Dzięki zjawiskowym interpretacjom autorki melodie zyskały uniwersalny i bardzo współczesny wymiar. Mimo nowoczesnych aranżacji, pieśni nie zatraciły swojego ludowego charakteru. Tradycyjne instrumenty, tj. harfa czy wiolonczela
w połączeniu z syntezatorem i looperm podkreślały bogactwo emocji zawarte w tekstach i wprowadzały słuchaczy w tajemniczy, romantyczny czasami mroczny nastrój.

Zapraszamy na wernisaż wystawy „RZEŹBA I RZEŹBA”, na której zaprezentujemy prace czterech autorów: Wiktora Gajdy, Ewy Michalskiej-Gawron, Piotra Gawron oraz Grzegorza Witka.

Wiktor Gajda

(ur. 6 marca 1938 r. w Toruniu) – polski rzeźbiarz, malarz, rysownik.

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Malarstwa w pracowni Artura Nacht-Samborskiego w latach 1956-1962. Pracuje w Warszawie i Stroniu Śląskim. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu, Gdańsku, Szczecinie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum w Legnicy, Muzeum Okręgowym w Chełmie, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku i kolekcjach prywatnych.

Ewa Gawron-Michalska

(ur. 1947 r. w Warszawie)

Studia na Wydziale Rzeźby w ASP w Warszawie w latach 1965 – 70. Dyplom w 1971 r. w pracowni prof. T. Łodziany. W latach 1969 – 71 studia w pracowni prof. A. Śledziewskiej. W latach 1973 – 92 należała do Pracowni Doświadczalnej Tkaniny Artystycznej. Brała udział w wystawach zbiorowych tkaniny m.in.: w 1973 r. w Berlinie i w Budapeszcie, w 1975 r. „Pokolenie XXX w Warszawie”, w 1977 r. „Małe Formy” w Warszawie, w latach 1985 i 1988 – Ogólnopolskie Wystawy Miniatur Tkackich w Łodzi. Nagrody: w 1972 r. – XI Debiut absolwentów ASP w Warszawie, w 1974 r. „I Quadrinnale Sztuki Użytkowej” w Erfurcie – wyróżnienie, w 1975 r. – „XXX-lecie zwycięstwa”, Zachęta, Warszawa – II nagroda, 1980 r. „Tkanina w naszym otoczeniu” – Łódź, wyróżnienie.

Piotr Gawron

Urodzony w 1943 r. w Bytomiu. W 1966 roku ukończył Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenera w Zakopanem. W 1972 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Zofii Demkowskiej na Wydziale Rzeźby. Od 1973 roku był pedagogiem na Wydziale Rzeźby. W 1994 roku otrzymał tytuł naukowy profesora. Uczestnicząc w licznych wystawach uzyskał szereg nagród: V Festiwal Sztuk Pięknych w Warszawie 1974 Złoty Medal, IV Biennale Sport w Sztuce Barcelona 1977 – II Nagroda, I Salon Zimowy Warszawa 1982 – Złoty Medal, I Triennale Rzeźby Portretowej Sopot 1986 r. – Srebrny Medal, VI Biennale Małych Form Rzeźbiarskich Poznań 1986 – Złoty Medal, I Międzynarodowe Biennale Medalierstwa  Unikatowego Warszawa 1988 – Pierwsza Nagroda, VII Biennale Małych Form Rzeźbiarskich Poznań 1989 r. – Grand Prix, V Salon Zimowy Warszawa 1989 – Grand Prix. Jego prace znajdują się w zbiorach następujących muzeów: Muzeum Narodowe w Warszawie, British Museum, Muzeum im. Puszkina w Moskwie, Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu, Muzeum w Chorzowie, Muzeum w Toruniu, Muzeum w Bydgoszczy, Muzeum w Białej Podlaskiej. Prezentował swoją twórczość na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych w kraju i za granicą.

Grzegorz Witek

Urodzony w 1976 roku w Ciężkowicach. 1966 r. ukończył PLSP w Tarnowie. 1991-1992 – stypendysta Krajowego  Funduszu na Rzecz Dzieci. 1996-2001 studia na Wydziale Rzeźby ASP w Warszawie; dyplom z wyróżnieniem rektorskim w pracowni rzeźby prof. Adama Myjaka. Od 2002 roku praca dydaktyczna na Wydziale Rzeźby macierzystej uczelni (asystent prof. Jana Kucza, asystent prof. Piotra Gawrona). W 2003 roku otrzymał stypendium Ministra Kultury i Sztuki. W 2010 roku uzyskał stopień doktora, w 2016 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie sztuk plastycznych w dyscyplinie artystycznej – sztuki piękne. Od 2016 roku prowadzi samodzielnie pracownię rzeźby dla studentów I roku. Prezentował swoją twórczość na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. Otrzymał wiele nagród i wyróżnień, m.in.: wyróżnienie za pracę „Rywale” – Międzynarodowy Olimpijski Konkurs Sztuki i Sportu, Lozanna (rzeźba eksponowana podczas Olimpiady w Sydney); nagroda za rzeźbę „Wehikuł Czasu”, Tarnowski Salon Zimowy, BWA, Tarnów; II nagroda w konkursie na opracowanie koncepcji projektowej pomnika Danuty Siedzikówny ps. „Inka” – Białystok. Autor wielu realizacji rzeźbiarskich.

Ceramika jest jedną z najstarszych i najbliższych człowiekowi dziedzin twórczości artystycznej. Mimo to, stosunkowo niedawno zaczęła być postrzegana jako niezależna dyscyplina sztuki. Przez lata bowiem pełniła głównie funkcję użytkową.

Glina dzięki swoim niezwykłym właściwościom plastycznym daje nieskończenie wiele możliwości w zakresie procesu tworzenia. Pozwala eksperymentować z kształtem, fakturą, kolorystyką, można formować ją ręcznie, narzędziami lub toczyć na kole, a także łączyć ją z innymi surowcami. To ogromny potencjał, jednak żeby go wykorzystać artysta musi dobrze poznać cechy materiału i tajniki warsztatu oraz metody obróbki technologicznej.

Wszystkich chętnych do obejrzenia wystawy zapraszamy do 6 lutego.

Grzegorz Bednarek jest postacią rozpoznawalną wśród mieszkańców Wołomina. Swój dorobek prezentował już wcześniej w Herbaciarni Wołomin i w Miejskim Domu Kultury. Prowadzi popularny Pub Taaka Ryba, gdzie też na co dzień można zobaczyć jego prace.

Najczęściej wykorzystywanym przez artystę materiałem jest drewno, najlepiej wieloletnie, pozyskane ze starych budynków. Ale na wystawie możemy zobaczyć również kilka prac z corianu, jest to nowoczesny materiał minieralno – akrylowy. Prace te powstały przy użyciu frezu dentystycznego.

Wystawę będzie można oglądać jeszcze przez najbliższe trzy tygodnie.

Fabryczka zaprasza na wystawę twórczości Grzegorza Bednarka pt. „Lecą anioły”.

Grzegorz Bednarek to rodowity wołominianin, wędkarz, motocyklista, kolekcjoner starych przedmiotów. Wspiera młodych artystów poprzez promowanie ich twórczości w Pubie Taaka Ryba, który wraz z żoną prowadzi już od 15 lat. Rzeźba jest jego pasją. Tworzy z każdego rodzaju drewna, jak sam mówi – na każdym kawałku drewna można coś zrobić. Najbardziej lubi tworzyć z materiału posiadającego już swoją historię, np. pozyskanego ze starych budynków.

Wystawę będzie można oglądać przez trzy tygodnie.

Piotr Maciejuk jest podróżnikiem, admiratorem przyrody i muzyki oraz rękodzielnikiem. Sztuka użytkowa jest jego pasją. Inspiracje czerpie z  przyrody, jak sam przyznaje – od zawsze był pod silnym jej wpływem. Materiałem, z którego wykonuje swoje prace jest drewno. Potrafi rozróżnić jego gatunki nawet z zamkniętymi oczami, za pomocą jedynie zmysłów zapachu i węchu. Często stosuje technikę intarsji, na wystawie możemy obejrzeć przedmioty, które zbudowane są nawet z kilkunastu rodzajów drewna. Wykonuje również zdobienia poprzez inkrustację kamieniami szlachetnymi
i półszlachetnymi.

Wystawie towarzyszą fotografie, dzięki którym możemy zobaczyć jak wygląda proces wytwarzania takich dzieł oraz podejrzeć Artystę w jego pracowni. Autorem fotografii jest Łukasz Rygało.

Piotr Maciejuk  z wykształcenia jest technologiem żywienia, natomiast z praktyki i zamiłowania rękodzielnikiem i ekologiem. Jego pasją jest sztuka użytkowa oraz podróże na wschód, głównie na Syberię, gdzie znalazł miłość swojego życia. Jest miłośnikiem muzyki, w szczególności  tej którą można zaklasyfikować jako folk czy etno jazz. Urodził się w Wołominie, po zakończeniu szkoły średniej wyjechał do Anglii, natomiast ostatecznie osiedlił się we wsi  Łysobyki, niedaleko Tłuszcza. Sztuką użytkową zajmuje się od 2000 roku. Jego prace znalazły uznanie w Polsce i zagranicą. Jednym z większych sukcesów była wystawa w Wiedniu w pałacu Schonbrunn, która odbyła się w 2003 roku.

Na wystawie będzie można zobaczyć unikatowe meble artystyczne, a także zdjęcia Artysty i jego pracowni wykonane przez Łukasza Rygało.

Po wernisażu zapraszamy na koncert legendy polskiej piosenki autorskiej –  Jacka Kleyffa, który wystąpi wraz z zespołem.

Na tegorocznej wystawie poplenerowej w Galerii przy Fabryczce znajdziemy obrazy, rysunki, rzeźby, ceramikę, kowalstwo artystyczne, ale także powstałe podczas pleneru – film prezentujący sylwetki artystów oraz kuplety. Prezentujemy prace następujących twórców: Julitta Biały, Natalia Bielenkaja, Valentyna Byero, Edmund Dudek, Małgorzata Jakubowska, Magdalena Karłowicz, Marta Karłowicz, Piotr Karsznia, Vera Kobylińska, Katarzyna Kołodziejczyk, Irina Kopeikina, Dominika Lewandowicz, Dorota Łaz, Małgorzata Małczyńska, Błażej Małczyński, Andrzej Matusiak, Maria Niedźwiedź – Suchońska, Artur Pastewka, Magda Pastewka, Zenon Stańko, Mirosław Stepcziński, Leonid Szmatko, Oleg Tarasowiets, Lidia Wnuk, Anna Zaręba, Marek Ziarkowski, oraz studenci z Łotwy: Lyubov Rusakevich, Lana Berzinska, Alexandra Krasnitska, Marina Slegelmilha, Julia Orlova, Ieva Vilcina.

Miejmy nadzieję, że Skansen w Kuligowie będzie organizował te cenne artystyczne spotkania przez kolejne dekady, a Galeria przy Fabryczce będzie miała możliwość współpracy przy tej niezwykłej inicjatywie.

Wystawę poplenerową będzie można oglądać do końca stycznia. Zapraszamy.