Wiktor Gajda zajmuje się rzeźbą figuratywną. Wyraz jego sztuki jest wynikiem bardzo szerokich zainteresowań literaturą, poezją, sztuką ludową, muzyką, teatrem. Na ekspozycji zaprezentowano rzeźby z gipsu, ceramiki i brązu stworzone przez autora na początku jego drogi artystycznej oraz te, powstałe współcześnie. Odnoszą się one do otaczającej nas rzeczywistości, ludzkich słabości i obaw. Dopełnieniem prac są oryginalne, żartobliwe tytuły – ironiczny komentarz do różnych wydarzeń, które Gajda przedstawia w swych pracach poprzez pryzmat karykatury i śmiechu.

Drewniane rzeźby Ewy Michalskiej-Gawron charakteryzują się biżuteryjnym wdziękiem i elegancją. Niewielkich rozmiarów pół-ptaki, pół-ludzie, to prace o delikatnych, gładkich liniach, pozbawione jakichkolwiek śladów po rzeźbiarskim narzędziu. Przedstawione przez nią wróble w garniturach, czy zimowych czapkach i butach, orły zasiadające w fotelach, mogą budzić niepokój, ale jednocześnie przenoszą widza w tajemniczy świat baśni. Ptaki zasiadają też na nienaturalnie dużych „Kwiatach ogrodowych” – rzeźbach, w których artystka łączy kamień z brązem.

Grzegorz Witek tworzy rzeźby o ludziach i ich codzienności i przemijaniu. Inspiruje go magiczny kontakt człowieka z naturą. Tematem jego rzeźb są, idee, przeżycia, doznania, uczucia, stąd między innymi bierze się różnorodność, nietradycyjnych, nietypowych, materiałów stosowanych w jego dziełach. Poprzez swoje dzieła namawia do chwili zadumy i rozwagi. Prace tego rzeźbiarza prezentowaliśmy już kilkakrotnie w Galerii Przy Fabryczce. Na obecnej ekspozycji zobaczyć można m.in. rzeźbę „Doskonałość” – formę powstałą w wyniku przekształcenia trumiennej deski w bryłę gliny pokrytą spolerowanym złotem. Wpatrując się w tę pracę, dostrzec można niewyraźne oblicze. Rzeźba ma skłonić widza do refleksji nad życiem i śmiercią.

Po raz kolejny goście galerii mają okazję podziwiać również prace Piotra Gawrona, który uchodzi za jednego z twórców rzeźbiarskiej satyry. Jego działalność artystyczna koncentruje się na rzeźbie kameralnej, portretowej i medalierstwie.
Od kilku lat tworzy prace wyłącznie w drewnie, prezentując zarówno ciekawą formę kreowanych postaci, jak i ich kolorystykę – od naturalnej barwy materiału, po kolorowe zestawienia wybranych elementów.

Twórczość Piotra Gawrona nacechowana jest prostotą oraz niezwykle głębokim odzwierciedleniem emocji i zaangażowania. Mimo niekiedy statycznej formy doszukujemy się w nich ekspresji i napięcia. Prezentowane na wystawie rzeźby są pełne groteski, skojarzeń i nawiązują do historii sztuki w tym także do malarstwa.

Po wernisażu, na scenie Fabryczki wystąpiła Ola Bilińska z zespołem, prezentując projekt Libelid. Kompozycje tworzące program Libelid to wybór przedwojennych pieśni miłosnych w języku jidysz napisanych przez żydowskich poetów lub
pochodzące ze starych śpiewników. Prezentowane utwory ukazują różne oblicza i odcienie miłości. W tekstach znajdują się wątki z obyczajowości żydowskiej, która silnie wpływała na życie uczuciowe i rodzinne członków tej społeczności. Dzięki zjawiskowym interpretacjom autorki melodie zyskały uniwersalny i bardzo współczesny wymiar. Mimo nowoczesnych aranżacji, pieśni nie zatraciły swojego ludowego charakteru. Tradycyjne instrumenty, tj. harfa czy wiolonczela
w połączeniu z syntezatorem i looperm podkreślały bogactwo emocji zawarte w tekstach i wprowadzały słuchaczy w tajemniczy, romantyczny czasami mroczny nastrój.

LIBELID to cykl pieśni miłosnych w języku jidysz opracowanych przez Olę Bilińską z towarzystwem zespołu doświadczonych muzyków z Gdańska, Warszawy i Sejn. Stanowi on kontynuację płyty „Berjozkele – kołysanki i pieśni wieczorne jidysz”, wydaną przez Żydowski Instytut Historyczny, która zdobyła tytuł Folkowego Fonogramu Roku 2014, przyznawany przez Program II Polskiego Radia oraz Folkowej Płyty Roku 2014 w konkursie portalu folk.pl. Projekt LIBELID, rozwijający rozpoczęty z Berjozkele wątek nowoczesnych adaptacji muzyki żydowskiej w jidysz, miał swoją premierę 26. kwietnia 2015 roku na finale festiwalu Nowa Muzyka Żydowska w Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie. Koncert, entuzjastycznie przyjęty przez publiczność, został zarejestrowany przez Program Drugi Polskiego Radia. 5. maja 2016 roku miała miejsce premiera świetnie przyjętej płyty LIBELID wydanej przez Żydowski Instytut Historyczny.

Kompozycje tworzące program LIBELID to wybór przedwojennych pieśni w jidysz układających się w opowieści o różnych odcieniach i obliczach miłości. W tekstach wyraźne są wątki z obyczajowości żydowskiej, która silnie wpływa na życie uczuciowe i rodzinne członków społeczności: małżeństwa kojarzone, silne więzy rodzinne, obrazy z codziennego życia – takim, jakie było przed Zagładą. Z drugiej strony teksty takich poetów jak przyjaciółka Brunona Schultza Debora Vogel, czy Mojsze Lejb Halpern, obfitują w obrazy poetyckie o wymiarze uniwersalnym, w którym miłość nie mierzona jest czasem, obyczajowością i pochodzeniem. Są one wciąż zaskakująco świeże i aktualne, ujmując  poczuciem humoru i delikatnością nastroju.

Założeniem muzycznym LIBELID było utkanie subtelnego połączenia brzmień akustycznych i elektronicznych – stąd nowoczesny syntezator OP-1 i looper spotykają się z wiolonczelą. Harfa odbija się echem elektronicznych efektów. Forma nie ma jednak za zadnie szokować swoją nowoczesnością – celem jest stworzenie nastroju, oprawy do wybrzmienia bogactwa emocji zawartych w tekstach – czułości, namiętności, odrzucenia, zadumy nad uczuciem dawno minionym lub utraconym.

LIBELID to:

• Ola Bilińska – śpiew, syntezator OP-1, gitara elektryczna, looper
• Edyta Czerniewicz – wiolonczela, śpiew
• Katarzyna Kolbowska – harfa, śpiew
• Sebastian Witkowski – gitara basowa, syntezator

Koncert odbędzie się bezpośrednio po wernisażu wystawy „Rzeźba i rzeźba”, na której zaprezentujemy prace trzech autorów: Wiktora Gajdy, Ewy Michalskiej-Gawron, Piotra Gawron oraz Grzegorza Witka.