Pieśni Wielkopostne – improwizacje na temat pieśni pasyjnych to propozycja zatrzymania się nad bogactwem wielkopostnych tradycyjnych pieśni kościelnych, które zyskały nowe, uwspółcześnione aranżacje. Projekt wykonywany będzie w obsadzie solistki oraz kwintetu jazzowego natomiast prologi słowne mają wprowadzać słuchacza w nowe treści oraz nieść intelektualne uzupełnienie widowiska dzięki czemu jego odbiór ma szansę być jeszcze pełniejszym. Koncert utrzymany będzie w konwencji muzyki jazzowej i improwizowanej lecz zachowując powagę dla sakralnej formy.

W programie znajdują się pieśni takie jak: „Odszedł Pasterz Nasz”, „Bądź mi Litościw” czy „Ach, Mój Jezu”. Utwory poddane zostały twórczemu procesowi rearanżacji z zachowaniem sakralnego charakteru pieśni. Ich powszechny charakter sprawia, że słuchacze w naturalny sposób zaproszeni są do wspólnego, aktywnego uczestnictwa w widowisku.

Wykonawcy:

Zuzanna Jasińska – śpiew
Paweł Odoszewski – fortepian
Dominik Lechowicz – bass
Kacper Majewski – perkusja
Kuba Łupiński – trąbka
Janusz Smyk – saksofony

Kazimierz Kubacz jest mieszkańcem Wołomina. Od wielu lat zajmuje się malarstwem teatralnym oraz sztalugowym. Zazwyczaj tworzy w technice olejnej. Najchętniej maluje pejzaże, weduty, martwe natury i kompozycje kwiatowe. Twórczość Kazimierza Kubacza charakteryzuje z reguły dość szeroka, jednak zharmonizowana gama barwna wzbogacona łagodnymi zestawieniami kontrastowymi. Większość prac artysty posiada urozmaiconą fakturę, uzyskaną dzięki impastowemu nakładaniu farby na płótno, co wzmacnia dodatkowo świetlne efekty w kompozycji. Każde z jego dzieł jest wykonane z niezwykłą dbałością o nawet najdrobniejsze detale.

Niestety artysta prawdopodobnie prezentuje swoje dzieła szerszej publiczności po raz ostatni – powiedział, że nie ma w planach więcej wystaw. Tym bardziej zachęcamy do odwiedzenia Galerii Przy Fabryczce.
Dopełnieniem wieczoru był koncert Pineaaple Band. Mieliśmy przyjemność wysłuchać znanych utworów w jazzowych aranżacjach. Zespół zagrał w składzie: Beata Orbik, Paweł Wolski-Rzewuski, Robert Skrzypiec, Łukasz Biliński.

Jacek Kleyff to polski bard, kompozytor, poeta, malarz, aktor. Będąc jeszcze studentem, wraz z Januszem Weissem i Michałem Tarkowskim, stworzył kabaret Salon Niezależnych, który w latach 70-tych był jednym z najistotniejszych zjawisk kabaretowo – teatralnych. Pomimo rosnącej popularności kabaret został rozwiązany, ponieważ z uwagi na polityczny wydźwięk swojej twórczości, Artysta był szykanowany, a nawet jego nazwisko zostało umieszczone na liście autorów będących pod szczególnym nadzorem peerelowskiej cenzury, co uniemożliwiło mu publikacje i występy. Po około 10 letniej przerwie w regularnej działalności scenicznej, w połowie lat 80tych założył Orkiestrę Na Zdrowie. Grupa zdobyła „Złoty Bączek”, główną nagrodę publiczności na festiwalu Przystanek Woodstok (1995 rok). Obecnie Artysta koncertuje zarówno solo jak i z zespołem, a wykonywana przez niego muzyka zawiera elementy reagge, folk i rocka.  Po jego twórczość sięgają również inni muzycy, m.in. Kuba Sienkiewicz, Ewa Błaszczyk, Maryla Rodowicz.

Podczas koncertu w wołomińskiej Fabryczce Jackowi Kleyffowi towarzyszyć będą:

Nasta Niakrasava – wokalistka folkowa, dyplomowana dyrygentka chóru ludowego oraz badaczka kultur ludowych. Pochodzi z Białorusi, od 2009 roku mieszka w Polsce. Laureatka wielu festiwali międzynarodowych i zdobywczyni specjalnej nagrody dla najlepszej wokalistki im. Ani Kiełbusiewicz (2008 rok). Współzałożycielka zespoły Folkroll, wraz z którym otrzymała Grand Prix oraz nagrodę im. Czesława Niemena na XII Festiwalu Folkowym Polskiego Radia „Nowa Tradycja”. Od 2011 roku współpracuje z grupą R.U.T.A.

Jerzy „Słoma” Słomiński – muzyk, bębniarz, autor tekstów, architekt. Jako pierwszy w Polsce zaczął wytwarzać profesjonalne bębny typu conga, co przyczyniło się do powstania formacji Bębnoluby. W swojej karierze muzycznej współpracował z Jackiem Kleyffem, Orkiestrą Na Zdrowie, Brygadą Kryzys, Osjanem, Orkiestrą Razem, Izraelem i Antoniną Krzysztoń. Obecnie jest członkiem zespołu SŁOMA i Przedwietrze, grającego muzykę bardzo różnorodną, nawiązującą do nurtów reagge, jazz, afro – beat, funk, ska czy r&b.

Wieczór uświetnił występ folkowo – jazzowego zespołu Chłopcy Kontra Basia. Artyści wykonują muzykę autorską. Inspiracji szukają u wiekowych śpiewaczek i wiejskich muzykantów, w literaturze ludowej, jak również sięgając po opracowania etnografów. Ich utwory nadają nowe życie i sens starym ludowym motywom, osadzając je przy czym w nowoczesnych aranżacjach. Śpiew charyzmatycznej wokalistki – Basi Derlak dopełniły brzmienia kontrabasu, perkusji oraz instrumentów etnicznych.

Te prace są reakcją artystki na otaczająca rzeczywistość – mówiła podczas otwarcia dyrektor PCDiT Jolanta Boguszewska. – Z jednej strony dużo tu żartu, groteski, zabawy. Z drugiej strony widać w nich także refleksję nad tymi procesami współczesności, które niosą niepokój czy wręcz budzą strach. Wystawa „E*MOC*JA” to debiut młodej artystki.

Katarzyna Hermelin o sobie: Odkąd sięgam pamięcią zawsze rysowałam. Początkowo dorysowywałam własne historie do książkowych ilustracji min. „Kubusia Puchatka”, „Przygód Mikołajka”, „Tytusa, Romka i Atomka”. Nie miałam książki, której bym własnoręcznie nie ozdobiła. Później były to najczęściej studia postaci inspirowanych bohaterami bajek animowanych. Plastyka to był oczywiście mój ulubiony przedmiot, ale również technika i matematyka. Po szkole podstawowej zdecydowałam, że chcę zostać architektem. Kształciłam się najpierw w Technikum Architektoniczno-Budowlanym im. Stanisława Noakowskiego, później studiowałam na Wydziale Architektury i Urbanistyki Politechniki Śląskiej. Na studiach nauczyłam się rysunku odręcznego architektonicznego, opanowałam też kilka programów graficznych. Ten rysunek był zawsze mocno ukierunkowany i celowy. Po jakimś czasie zaczęłam rysować to na co mam ochotę, bez zasad, kierunków – intuicyjnie i niezależnie. Rysowanie stało się na nowo moją pasją. Kocham rysować.

Po wernisażu goście Galerii mogli posłuchać muzyki jazzowej w wykonaniu zespołu 29.

Artyści od najmłodszych lat pasjonują się technikami z pogranicza sztuki, rzemiosła  artystycznego, sztuki ludowej. W 2012 r. stworzyli grupę artystyczną MUU oraz wspólnie prowadzą Niezależną Galerię Artystyczną E-MUU. Ich prace prezentowane były w Galerii ES w Międzyrzecu Podlaskim oraz w Domu Kultury Śródmieście  w Warszawie.

„Nieznośna lekkość bytu” to wystawa ceramiki artystycznej i użytkowej. Tytuł ekspozycji został zaczerpnięty z głośnej powieści Milana Kundery wydanej w latach 80-tych ubiegłego wieku. Autor stawia w niej pytania, na które człowiek odwiecznie poszukuje odpowiedzi.

Wystawa jest połączeniem nowoczesnej ceramiki, design’u i wyrobów inspirowanych sztuką ludową oraz bliskim wschodem. Wśród nich znaleźć można mozaikowe QR kody zawierające cytaty z powieści Kundery, które można odczytać przy użyciu telefonu komórkowego, ceramiczne płaskorzeźby przedstawiające postacie lub owady, a także trójwymiarowe mozaiki. Spośród tradycyjnych użytkowych wyrobów na uwagę zasługuje gliniany dzban z motywem liści chrzanowych czy zestaw z białoruskim wzorem oraz średniowieczne obrazy. Nie zabrakło również mis i pater oraz różnorodnych barwnych kompletów.

Prace zaskakują pomysłowością, bogactwem form i głębią przekazu. Często nie są one dosłowne, przez co zachęcają widza do interpretacji.

Po wernisażu goście wysłuchali koncertu Trio plays Bossa & Jazz, który odbył się w sali widowiskowej w Fabryczce. Trzech polskich muzyków: Maciej Strzelczyk, Jarosław Małys oraz Tomasz Gołębiowski zaprezentowali publiczności nowoczesny, elektryczny i akustyczny jazz XX wieku, pochodzący między innymi od Coltrane’a, Jobima czy Gershwina, będący konglomeratem muzyki amerykańskiej, afro amerykańskiej i europejskiej.